Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018


Πάνω από 15 χρόνια έχουν περάσει από την εκπομπή του Στέλιου Σταυρίδη «Άκουσον-Άκουσον» στο Κωνσταντινάτο και μιας που το βίντεο έπεσε πρόσφατα στην αντίληψή μας, το αναρτούμε ώστε να το απολαύσουν όσοι δεν έτυχε να το δουν μέχρι σήμερα. Η εκπομπή είναι σατυρική, γι'αυτό και το συγκεκριμένο βίντεο χαρακτηρίζεται από αρκετή δόση χιούμορ! 

Αυτό που όμως αξίξει να σημειώσουμε είναι ότι σχεδόν όλοι οι χωριανοί που μίλησαν στην κάμερα τόνισαν με ιδιαίτερη υπερηφάνεια ότι το Κωνσταντινάτο είναι ένα χωριό αμιγώς μικρασιάτικο. Κάποιοι επεκτάθηκαν περισσότερο και αναφέρθηκαν και σε ιστορικά στοιχεία του Κωνσταντινάτου, όπως στο ότι το χωριό είναι ένα από τα 9 πιστικοχώρια της Μικράς Ασίας, στις μανιάτικες ρίζες του χωριού μας, στα «γιάγματα» (= λεηλασίες στις περιουσίες που υφίσταντο οι Κωνσταντινάτοι από τους Τούρκους στη Μικρά Ασία) και στη λίμνη Απολλωνιάδα.  

Πολλοί από τους συγχωριανούς μας που μίλησαν στην εκπομπή αυτή έχουν φύγει από τη ζωή και το βίντεο αυτό αναβιώνει τις μνήμες τους με τον πιο ωραίο τρόπο. 

Ακολουθεί το βίντεο από την εκπομπή:



Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018


Αρχικά πρέπει να τονισθεί πως κατά τους τέσσερεις πρώτους αιώνες του χριστιανισμού τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν στις 6 Ιανουαρίου μαζί με την εορτή των Θεοφανείων  ως ενιαία εορτή που ονομαζόταν Επιφάνεια. Επιπρόσθετα, το δένδρο στη χριστιανική θεολογία και λατρεία παραπέμπει στο δένδρο του Παραδείσου (της γνώσεως του καλού και του κακού) και είναι γνωστά τα ψηφιδωτά δένδρα στην παλαιοχριστιανική βασιλική του Αγ. Δημητρίου στη Νικόπολη της Ηπείρου και αλλού. Από τις Κατακόμβες ακόμα, ο Χριστός συμβολίζεται ως το «δένδρο της ζωής», ο φοίνικας γίνεται το σύμβολο της αθανασίας, η ελιά το σύμβολο της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης κλπ.

Από χειρόγραφο κείμενο του Βρετανικού Μουσείου (ADD 17265 του 13ου αιώνα) πληροφορούμαστε ότι το έτος 512 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ έκτισε ένα Ναό στο Tur Abdyn της βόρειας Συρίας και μαζί με άλλα αφιερώματα πρόσφερε «…δύο μεγάλα ορειχάλκινα δένδρα τα οποία ήταν στημένα στις δύο πλευρές της Ωραίας Πύλης του Ιερού Βήματος. Στα φύλλα των δένδρων υπήρχε θέση για φώτα που τρεμόσβυναν. Εκατόν ογδόντα λύχνοι για κάθε δένδρο και πενήντα αργυρές αλυσίδες από πάνω έως κάτω. Σ΄αυτές ήταν κρεμασμένα μικρά αντικείμενα από χρυσό, ασήμι ή χαλκό, όπως κόκκινα αυγά, κρατήρες, ζώα, πτηνά, σταυροί, στέφανα, κουδουνάκια, σκαλιστά τσαμπιά σταφύλια, δίσκοι…».

Στο κείμενο του Παύλου Σιλεντιάριου (του 563 περίπου) «Έκφρασις της Αγ. Σοφίας Κων/πόλεως» και στην «Έκφρασιν του άμβωνος της Αγ. Σοφίας«, περιγράφονται αναλυτικά τα φώτα του τέμπλου και του άμβωνα του μεγάλου Ναού. Στο επιστύλιο του τέμπλου υπήρχαν μεταλλικά δένδρα σε σχήμα κώνου (πυρσόμορφα δένδρα) όμοια με λεπτόφυλλα κυπαρίσσια, όπου αντί για καρπούς είχανε φώτα σε σχήμα κωνοειδές και βεβαιώνεται ακόμα η χρήση φωτεινών τεχνικών δένδρων (δενδρόμορφα πολυκάνδηλα) σε όλο το Ναό.

Τα δύο ορειχάλκινα μανουάλια τα οποία τοποθετούνται ακόμα στους Ναούς εκατέρωθεν της Ωραίας Πύλης, πολλές φορές μοιάζουν με δένδρα και παραπέμπουν στα γιορταστικά εκείνα δένδρα.

Τα παραπάνω, που τεκμηριωμένα αναφέρονται σε μελέτη του αείμνηστου Καθηγητή Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνου Καλοκύρη στη μελέτη του «Τα ιερά δένδρα και το εξ ανατολών καταγόμενον δένδρον των Χριστουγέννων», φανερώνουν ότι το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δένδρου δεν είναι ξενόφερτο, δυτικοευρωπαϊκό, αλλά βυζαντινό και ορθόδοξο!

Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός πως κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την περίοδο των εορτών, στόλιζαν στύλους με δενδρολίβανα, μύρτα και άλλα άνθη : «…κατά διαταγήν του επάρχου της (κάθε) πόλεως, ου μόνον καθαρισμός των οδών εγένετο, αλλά και στολισμός διαφόρων κατά διαστήματα στηνομένων στύλων με δενδρολίβανα, κλάδους μύρτου και άνθη εποχής». (Βυζαντινών βίος και πολιτισμός, του Φαίδωνος Κουκουλέ)

Η ανάμνηση του στολισμού της εποχής εκείνης επιβίωσε στα Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα: «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψηλή μου δενδρολιβανιά…»

Μάλιστα σε πολλά μέρη της Ελλάδος έστηναν δύο δένδρα στο μέσο των Εκκλησιών στολισμένα με πορτοκάλια (όπως στο Λιτόχωρο της Πιερίας και στα Επτάνησα). Σε περιοχές της Μικράς Ασίας, όπως η Καππαδοκία, οι Έλληνες στόλιζαν μέσα στα σπίτια κατά το Δωδεκαήμερο κλαδιά κωνοφόρων ή άλλων δένδρων με ξηρούς καρπούς και αυτοσχέδια στολίδια.

Θεωρείται βεβαίως το στολισμένο καραβάκι ως μόνο παραδοσιακά ελληνικό, επειδή στη νησιωτική Ελλάδα, που πρώτη απελευθερώθηκε μετά την Επανάσταση του 1821, δεν υπήρχαν δένδρα ικανά για να κοπούν και να στολιστούν σε ναούς ή σε σπίτια, ενώ το αντίγραφο ενός πλοίου ή ενός καϊκιού ήταν συνηθισμένο αντικείμενο.

Και στα Μικρασιατικά Παράλια τα παιδιά έψαλαν το βράδυ της παραμονής τα κάλαντα  γυρίζοντας σπίτια και μαγαζιά κρατώντας στα χεράκια τους τραμπούκες και βαποράκια. Μέρες ολόκληρες ετοίμαζαν τα βαπόρια τους και τα αρματώνανε. Ήταν καταστόλιστα με πολύχρωμα, φωτεινά φαναράκια και χάρτινα φουντάκια. Έμοιαζαν με εξωτικά βαπόρια. Μερικα παιδιά είχαν την υπομονή και αντί βαπόρια έκαναν εκκλησίες χάρτινες που έμοιαζαν στην Αγία Σοφιά. Ήταν μεγάλη χαρά να τις βλέπει κανείς φωτισμένες εσωτερικά καθώς έμοιαζαν παραμυθένιες.

Άρθρο του Μητρ. Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου

Πηγή: Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών 
https://mikrasiatwn.wordpress.com 
Πλησιάζει και πάλι ο καιρός για το αγαπημένο έθιμο των λουκουμάδων την παραμονή του Αγίου Νικολάου και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρασιατών Κωνσταντινάτου σας προσκαλεί να σας κεράσει πατροπαράδοτους λουκουμάδες φτιαγμένους από τις γυναίκες του χωριού.

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018


Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρασιατών Κωνσταντινάτου, η εκκλησιαστική επιτροπή του ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονα και ο Κύκλος γυναικών του χωριού πραγματοποίησαν μια όμορφη προσκυνηματική εκδρομή στην Παναγία Σουμελά και την Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά την Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2018. 
Η Παναγία να έχει όλους κάτω από την σκέπη της. 

Ευχαριστούμε το ταξιδιωτικό γραφείο του Άγγελου Κακαρίδη, Kakaridis Tours 
www.kakaridistours.gr

Ακολουθεί το βίντεο από την ημέρα της εκδρομής:




Η εθνική επέτειος του ΟΧΙ εορτάστηκε και φέτος στο Κωνσταντινάτο, στο Ηρώον του χωριού. Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940!